سرزمينهاي شگفتآور جنوب با خود به وطن بردند. در 1107، سيگورد با شصت كشتي به انگلستان، سپس به گاليسيا، پرتغال، كرانهٴ شرقي اسپانيا، جزاير بالئار رفت و در هر فرصتي با مسلمانان به جنگ پرداخت. سيگورد، چندي، در دربار روجر دوم پادشاه سيسيل اقامت كرد؛ آنگاه روانهٴ فلسطين شد، و سرانجام در 1111، به قبرس و از آنجا به قسطنطنيه رفت. در آنجا آلكسيوس كومنني اول (امپراتور بيزانس از 1081 تا 1118) از او استقبال شاهانهاي كرد. نروژيان از راه خشكي، از بلغارستان، مجارستان، پانونيا، باواريا، سوابيا، و شلزويگ به وطن بازگشتند. سفرها و ماجراهاي سيگورد در سيگوردنامه1 نقل شده است.
و. چيني
هسو چينگ2
در حدود 1125، ميزيست. جغرافيدان چيني. عضو هيئتي بود كه در 1125، به كره فرستاده شد، و توصيف آن كشور و شرح آداب و رسوم و سازمانهايش را نوشت.3
جغرافياي چيني
قديميترين دو نقشهٴ چيني موجود؛ هر دو در سال 1137، و احتمالاً در كاخ چئي فرماندار فنگـ هسيانگ در ايالت شنسي، بر دو طرف يك لوح سنگي حك شده است. اين نقشهها در موزهٴ هسي ـ آنفو نگهداري ميشود، و تقريباً اندازهٴ هر دو برابر است (77×79 سانتيمتر؛ 77×80 سانتيمتر)؛ و هر دو طوري درست شدهاند كه شمال در بالا قرار دارد؛ با اين حال، نقشههاي اصلي پيش از 1137، و احتمالاً در زمانهاي مختلف تهيه شدهاند. احتمالاً اولي به نام نقشهٴ چين و كشورهاي بيگانه بهفرمان امپراتور ليائو در حدود 1043 تهيه شده؛ اين نقشه، چين و بخشي از كره را نشان ميدهد، و به كشورهاي ديگر در نقاط اطراف نقشه اشاره شده، كه راه يا خط سير به آن كشورها را معلوم ميكند. نقشهٴ دومي به نام نقشهٴ آثار يو به مربعهايي تقسيم شده، كه هر ضلع معرف پنجاه كيلومتر (صد لي) است.4 اين را نميتوان به صورت نوعي روش ترسيم نقشه دانست، چون زمين مسطح فرض شده؛ بلكه اين يك روش تبديل مقياس است بر مبناي دهدهي.